Woede aanvallen en huilbuien
Boosheid bij kinderen is vaak een van de eerste dingen die opvalt. Maar wat als ik je vertel dat boosheid zelden de kern van het probleem is?
Boosheid beschermt
Onder boosheid zit meestal iets kwetsbaars verscholen:
- Verdriet: omdat een kind zich alleen voelt.
- Onmacht: omdat het niet lukt om woorden te geven aan wat er vanbinnen gebeurt.
- Overprikkeling: omdat alles simpelweg te veel is.
- Het verlangen om gezien en gehoord te worden.
- Of iets heel anders, dat nog te groot voelt om over te praten.
Misschien herken je dit ook bij jezelf. Soms raakt het gedrag van je kind iets in jou, en word je boos terwijl je diep vanbinnen eigenlijk moe, onzeker of radeloos bent. Je reageert dan misschien boos of geïrriteerd terwijl je dat niet zo bedoelt.
Boosheid als secundaire emotie
Boosheid noemen we een secundaire emotie. Het is een reactie op een dieper gevoel dat te spannend, pijnlijk of overweldigend is om direct te voelen. Boosheid fungeert dan als een bumper, een beschermlaag die je kind beschermt tegen dat intense gevoel.
Het gevolg? Wanneer die boosheid blijft hangen, kost dat energie, zowel bij je kind als bij jou.
Ruimte maken voor de echte behoefte
Wanneer we leren kijken onder de boosheid, ontstaat er duidelijkheid. Dan kan een kind leren om verdriet, angst of overprikkeling te voelen, zodat er gewerkt kan worden aan vaardigheden die jouw kind nodig heeft om ermee om te gaan.
Wat kun je doen?
Als ouder kun je leren herkennen wanneer boosheid een beschermlaag is en welke behoeften eronder liggen. Door hier aandacht aan te besteden, help je je kind om emoties te beheersen en geef je hem/haar iets mee wat voor een leven lang te gebruiken is. Emotie regulatie is niet vanzelfsprekend, ook niet altijd makkelijk, maar wel hard nodig.
Contactformulier
Laat hier jouw vraag of opmerking achter, volledig vrijblijvend.
